“Portuqaliyalılar bizi “sürüdülər” – Kramarenko

Rusiyanın SSKA klubunun qapıçılarla işləyən məşqçisi Dmitri Kramarenko milli komandamızda çıxış etdiyi vaxtda Portuqaliyaya qarşı keçirilən oyunu yada salıb.

Qol.az apasport.az-a istinadən xəbər verir ki, 47 yaşlı mütəxəssis “Matç TV”yə müsahibəsində  millimizin sabiq qapıçısı 1999-cu ilin martında, “Avro-2000”nin seçmə mərhələsində səfərdə keçirilmiş həmin görüşü də yada salıb.

Həmin müsahibəni təqdim edirik.

- Demək olar kİ, SSKA-da qeyri-formal olaraq qapıçılarla işləyən iki məşqçi var?

- İqor Akinfeyevə cansağlığı arzulayıram ki, o hələ çox oynasın. Mən Azərbaycan millisinin düşərgəsinə gedəndə digər qapıçılara İqor nəzarət edir, onlara tapşırıqlar verir. Bu müddət o qədər uzun olmadı, bir həftəyə yaxın sürdü. İndi artıq heç hara getmirəm. Onunla çalışmaq mənə asandır. Bir-birimizi çoxdan tanıyırıq. Mən karyeramı bitirəndə Akinfeyev yeni başlayırdı.

- SSKA-ya gəlişinizin Akinfeyev sayəsində gerçəkləşdiyini demisiniz. Təyinatdan sonrakı ilk dialoqu xatırlaya bilərsiz?

- Yeni il öncəsi Bakıdan Moskvaya məzuniyyətə gəldim. SSKA-nın seleksiya xidmətinin rəhbəri Andrey Movsesyan zəng vurdu və danışmaq üçün kluba çağırdı. Görüşdə Roman Babayev, Aleksey Berezutski, Mixail Qonçarenko da iştirak edirdi. Fikirləşmək üçün vaxt istəyib İqora zəng edib. O, beşə yaxın namizədin olduğunu, lakin məni təklif etdiyini bildirdi.

- Son yarım ildə SSKA-nın baş məşqçiləri bir neçə dəfə dəyişib. Qapıçılarla işləyən məşqçi məsələsi gündəmə gəlməyib?

- Mən öz işimi görürdüm. İvitsa Oliçi də yaxşı tanıyıram. Bizim yollarımız təkcə MOİK-də deyil, mən Azərbaycan, o Xorvatiya yığmasında çalışanda da kəsişib. Eyni seçmə qrupda mübarizə aparırdıq. Yaxşı münasibətləri saxlamışıq.

- Qızınız Lalənin məşqçisi olmuş İrina Vinerin metodları birmənalı qarşılanmır. İdmançı atası kimi bunu qəbul edirsiz?

- Mən və yoldaşım Lalənin bədii gimnastika ilə Bakıda məşğul olmasının təşəbbüskarı idik. Orada yaxşı məktəb, yaxşı məşqçi var idi. Sonradan onda alınmağa başlayanda turnirlərin birində Rusiya yığmasının məşqçiləri ona diqqət yetirdi. Başa düşdük ki, insan bununla yaşayır. Bütün çətinliklərə, göz yaşlarına, zədələrə baxmayaraq ona mane ola bilməzdim.

- Qızınızın güclü xarakteri var?

- Bəli. O, babasına, atam Sergey Kramarenkoya bənzəyir. O da tez-tez evə gəlib hər şeyi bitirdiyini söyləyir, səhər isə məşqə hamıdan tez yollanırdı. Meydanlar yaxşı olmadığından özü qapıçı meydanını sulayırdı. 20 ildən artıq belə sürdü. Atamın yolu ilə getmək istəmirdim. Mən meydanda oynamağa üstünlük verirdim. 1973-cü il təvəllüdlülərdən ibarət komanda ilə Bakı çempionatında sahə oyunçusu kimi çıxış edirdim. 1974-cü il təvəllüdlülərdə isə artıq qapıda idim. Atam dedi ki, məndə lazım olan sürət yoxdur, amma texnika var. Deməli qapıçı olmalıyam və mən də oldum. Bizdə Qafqazda atanın sözü qanundur. Buna görə ona ağlasığmaz dərəcədə minnətdaram.

- Karyeranızda 7 qol buraxdığınız oyun olub?

- Bəli, olub. Bu üzücü idi. Biz Portuqaliya millisi ilə oynayırdıq. Onda hələ Kriştiano Ronaldo yox idi. Amma komanda çox güclü idi. Biz səfərdə 0:7 hesabı ilə uduzduq. Çox məyus idim və başa düşürdüm ki, bu qədər top buraxmağa haqqım yox idi. Orda çox sərt matç oldu və portuqaliyalılar bizi “sürüdülər”. Özümə söz vermişdim ki, cavab oyununda ən azı uduzmayacağıq. Siz nə düşünürsüz? Biz iki gün oynadıq. İlk gün hesab 0:0 olanda stadionda işıqlar söndü. Ertəsi gün davam elədik və yekunda heç-heçə oynadıq – 1:1. Bu da böyük uğur idi.