Kiyevdəki “Fan-zona”dan təəssüratlarım

Çox təəssüf ki, Ukrayna - Fransa matçı bizim üçün uğurlu olmadı. Hər halda, istədim matçdan dərhal sonra öz unudulmaz təəssüratlarımı bölüşüm. İlk öncə ondan başlayım ki, qatı futbol pərəstişkarı deyiləm və heç futbolun bütün incəliklərini dərinliyinə qədər bilmirəm. Ancaq bu, elə hissdir ki, sənin komandan oynayanda hamı kimi həyəcan keçirirsən.

Kiyevin mərkəzində - Xreşatikdə yaradılan “Fan zona” - bu insanın  ürəyində kiçik bir yerdir, hansı ki, ora düşürsən, anlayırsan ki, burada minlərlə azarkeş baxışı var və bizim futbolçuların hər zərbəsi bu insanlar üçün həyatda böyük hadisə sayılır. Əgər ora düşməmişdən qabaq mənə həmin “fan zona”, oradakı atmosfer haqqında danışsaydılar, sadəcə, qulaq asardım. Çünki ora haqqında təsəvvürüm yox idi. Ancaq həmin zonanın içinə düşəndən sonra tamam başqa təsəvvürlərə malik olduğunu anlayırsan. Mən stadiona matçın başlamasına bir saat qalmış gələndə “fan zona” ərazisində xeyli ukraynalı azarkeş gördüm, hansı ki, milli simvolları özündə əks etdirən formalar geyinmişdilər, sifətlərinə bayrağımızdakı rəngi çəkmişdilər. Daha sonra isə mən İngiltərə və İsveç azarkeşlərini də gördüm (bu oyun Ukrayna - Fransa matçından dərhal sonra start götürdü). Onlar bir-birinə qarşı münasibətdə özlərini heç də normal aparmırdılar. Bir məsələyə də toxunmaq istərdim ki, stadionlardakı emosional atmosfer mühiti mənim xoşuma gəlmədi. Bir də ki, əcnəbilərin özlərini aparmaları.

Çempionatdan əvvəl Ukraynanın əcnəbi qonaqları necə qəbul edəcəyi müzakirə olunurdu. Yəni, bundan ehtiyat edənlər var idi. Çünki qonaqlar Avropadan gələcəkdi axı... Amma zibil qutularındakı butulkalarla küçədə futbol və basketbol oynayan bizlər yox, məhz həmin əcnəbilər idi.

Ukrayna-Fransa matçına qayıdaq. Elə ki, oyun başladı, ətrafımda dayanan və Ukraynanın simvolları əks olunan geyimləri geyinən insanların qələbə ruhu sanki məni də oyatdı. Hesabda 0:1 geridə düşdüyümüz anda çox pis oldum, həyəcan keçirdim, bizim milliyə görə narahat olmağa başladım. Necə oldu ki, bir neçə saniyə öncə biz bu qolu buraxdıq. Bunu görürdüm, amma, qarşısını almaq üçün nəsə etmək imkanım yox idi. Bununla belə, bütün azarkeşlər komandamızı sona qədər dəstəklədi, sona qədər onların qələbəsinə inandı. Ancaq çox təəssüf ki, xoşbəxt sonluq gəlmədi. Buna baxmayaraq, ukraynalılar xuliqanlıq etmədi, heç nəyi dağıtmadı. Əksinə, oyundan sonra mərkəzi küçələrdə “Ukrayna, Ukrayna” sədaları eşidildi.

Bu isə onu göstərirdi ki, milli komanda məğlub osla da, xalq yenə də ona sahib çıxdı və ən əsası bir-birinə qarşı dost münasibətyini, hörmətini saxladı.

Viktoriya KARPOVA, Kiyev
Xüsusi olaraq, Qol.Az saytı üçün