"Nəvəm yalnız Azərbaycan millisində oynayacaq"

"Bakı" klubunun uşaq və yeniyetmə futbolçular üçün nəşr etdirdiyi "Toplu Bakı" jurnalı veteran
futbolçularımızla ənənəvi müsahibələri davam etdirir. Qol.Az-ın məlumatına görə, bu dəfə klub dərgisinin hədəfinə Kazbek Tuayev düşüb.

"Mən köklü bakılıyam"

Bakının altmış kilometrliyində yerləşən Ələt qəsəbəsində doğulmuşam. Elə orada da futbol oynamağa başlamışam. Ilk müəllimim Eduard Markarovun atası Artyom Markarov olub. Biz Eduardla uşaqlıq dostu olmuşuq, bir yerdə böyümüşük.

Futbolçu kayerama Bakı şəhər birinciliyində“Lokomotiv” komandasında başladım. Yeniyetmələrdə daha sonra gənclər və əsas heyətdə oynadım.

1956-cı ildə məni “Neftçi”yə götürdülər. Mənim “Neftçi”yə keçidimdə əsas rolu məşqçi  Oleq Timakov oynadı.  17 yaşımda əsgərliklə əlaqədar olaraq məni “Neftçi”dən azad etdilər.

Nalçikə getməli oldum. Bir il “Sparkat”da oynadım. Bundan sonra mənə Moskva klublarından təkliflər gəldi. Moskva “Spartak”ına keçmək üçün ərizə yazmışdım. Bu vaxt, Vətəndən - “Neftçi”dən də təklif gələndə Bakıya gayıtmağı üstün tutdum.

İki kluba ərizə yazdığım üçün “Spartak” məni cəzalandırdı. Bir illik diskvilifikasiya olundum. 6 ay oynamadım. Bundan sonra Nalçik “Spartak”ının rəhbərliyi mənim cəzamı ləğv etdirdi. Yarım il də orada oynadım. 1961-ci ildə yenidən “Neftçi”yə qayıtdım. 1972-ci il daxil olmaqla 11 il bu komandada oynadım.

“Neftçi” mənim hər şeyimdir"

 Orada oynadığım illər həyatımın ən gözəl anlarıdır. Mən bu klubu müqəddəs sayıram. Əldə etdiyim hər şey bu klubla bağlıdır. Çünki o zamanlar “Neftçi”də səviyyəli tərbiyəçi-məşqçilər var idi. Ələkbər Məmmədov, Boris Arkadev, Yuri Konstantinoviç Kuznetsov, Adamas Salamonoviç Qalodets kimi dahilər mənim yetişməyimdə müstəsna rol oynadılər. Bu insanlar Azərbaycan futbolunun baniləri, əsasını qoyanlardır.

"Ötən əsrin 60-70-ci illəri futbolumuzun qızıl dövrüdür"

Ötən əsrin 60-cı illəri Azərbaycanda futbol sahəsində elə bir qalxınma vardı ki, onu təkrarlamaq üçün bizə uzun illər lazımdır. “Neftçi”də ən yaxşılar cəmlənmişdi. Müdafiəmiz çox güclü idi:  hər iki cinahda Babayevlər oynayırdı – Adil və Yaşar. İki əla mərkəz müdafiəçimiz vardı: Bruxti və Semiqlazov. Onları təkcə Azərbaycanda yox, bütün ölkədə tanınırdılar. Bir sözlə, o vaxtkı kolletivimiz milliyətindən asılı olmayaraq bir yumruq kimi idi.

"Medalımı nəvəm Ruslana verəcəyəm"

1966-cı ildə qazandığım bürünc medalı nəvəm, futbolçu  Ruslana verəcəyəm. Medal hal-hazırda mənim evimdədir. Ondan  yaxşı mərkəz hücumçusu çıxacaq. Azərbaycan vətəndaşı olsa da, Kanadada yaşayır. Hər yay  Bakıya gəlib bizim məktəbdə məşqlərini davam etdirir. Mən imkan verməyəcəm ki, nəvəm başqa ölkənin milli komandasında oynasın. O ancaq Azərbaycan millisində oynayacaq. Başqa cür ola da bilməz.

“Bakı”ya onun prezidentinə görə azarkeşlik edirəm"

“Bakı” gənc klubdur. Son zamanlar Azərbaycanda futbolun inkişafı naminə böyük işlər görən səxavətli insanlardan biri “Bakı”nın prezidenti Hafiz Məmmədovdur.  Bu insan milli futbolumuz üçün əvəzolunmaz işlər görür. Yeni futbolçu nəsli yetişdirməklə məşğuldur. Gələcək nəsillərin də istifadə edəcəyi böyük bir idman kompleksi inşa etdirir. Belə adamların qədrini bilmək, onları qorumaq lazımdır. Mən “Bakı”ya onun prezidentinə görə azarkeşlik edirəm. 

"Futbol çətin peşədir"

Uşaqlara yeganə tövsiyəm odur ki, yorulmadan çalışsınlar. Fikirlərində yalnız futbol olsun. Əmək mütləq bəhrəsini verir. Əziyyət çəkmək lazımdır. Futbol çətin peşədir. Bu yolu seçənlər, gərək, bütün həyatlarını futbola bağlasınlar.  

"Yerli məşqçilərini işi məni qane edir"

Asif Əliyevdən başlayaraq bütün yerli məşqçilərin “Bakı”dakı fəaliyyətini alqışlayıram. Futbolu onun içindən çıxmış adamlara etibar etmək lazımdır. Veteranların, keçmiş futbolçuların təcrübəsindən mütləq yararlanmalıyıq.

Açığı, mən “Bakı”da əcnəbi məşqçilərin işləməsini alqışlamıram. Bizdə futbolçu yetişdirən yetərincə uşaq məşqçiləri var. Bu şəraiti onlara yaratmaq lazımdır. Yerli məşqçilərin işi məni qane edir. Onlara uğurlar arzu edirəm.

“Neftçi”nin müxtəlif yaş komandaları uşaq, yeniyetmə və gənc futbolçular arasında keçirilən birinciliklərdə ən yüksək yerləri qazanırdılar. Futbolçularımız bütün Sovetlər Birliyinə yayılmışdılar. Moskvada, Leninqrad, Krasnodarda həmyerlilərimiz oynayırdılar.